علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
------------------------------------------------------
آغاز امامت حضرت صاحب الزمان عج الله تعالی فرجه الشریف
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
با سلام
فایل مربوط به کتاب البرهان فی علوم القرآن نوشته محمد بن عبد الله الزركشى
ج2 صفحات 349 تا 480 مربوط به انواع 42 تا 46 برای دانلود قرار داده شده است.
از خصوصیات این فایل که به صورت pdf است اختصاص فضایی مناسب جهت حاشیه نویس است.
امیدوارم مورد استفاده محققین قرار گیرد.
جهت دانلود:
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله و
علي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله و
علي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
ســفره بنـــدگی مــاه خــدا پهن شده
هر که دارد سر سودای خدا بسم الله هرکه دارد غم مهمانـــی ما بسم الله
میزبــانان ســـحر منتــظر مهماننـــد هر که خواهد سحر اهل بکا بسم الله
چشمه آب حیات است مناجات سحر هر که دارد طـــلب آب بقـــا بسم الله
ماه ها منتــظر ماه مبـــارک بودیــم آمد ای منتــظران مــاه خـــدا بسم الله
ســفره بنـــدگی مــاه خــدا پهن شده ســـفره ماست کنار شــــهــدا بسم الله
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
آيا عصمت داراي درجات و مراتب مي باشد؛ و درجات عصمت پيامبران(عليهم السلام) با يکديگر متفاوت است؟
بله! ملكهٴ عصمت درجاتي دارد، همانگونه كه نبوّت و امامت و رسالت و ولايت وخلافت داراي مراتب، و تشكيك بردار است؛ چنانكه قرآن ميفرمايد: "تلك الرّسلُ فضّلنا بعضهم علي بعضٍ..."[1] و "و لقد فَضَّلنا بعض النّبيين عَلي بعض"[2]. پس، همانگونه كه نبوّت و رسالت مراتبي دارد، درجات عصمت پيامبران نيز متفاوت است؛ گرچه همهٴ آنان معصومند.
پيامبران "اولوا العزم" در درجهٴ والاتري از عصمت قرار دارند. درجهٴ پيامبر برتر، سبب ميشود كسي كه در مرتبهٴ پايينتر از اوست، خود را در سنجش با پيامبر فايق مذنب بداند؛ بيآنكه از او گناه بزرگ يا كوچكي سر زده باشد: "حسناتُ الأبرار سيّئات المقرّبين"[3] ؛ يعني پيامبري كه خود را در مرتبهاي مينگرد كه نسبت به مرتبهٴ پيامبران اولوا العزم ناقص است، خود را با آنان كه كاملترند ميسنجد. از اينرو، مينالد و ميگدازد و ميگويد: "فارحم عبدك الجاهل" [4]؛ با آن كه خود، انساني بزرگ و معصوم است.
انسانهاي عادي وقتي در مناجات ميگويند: "فارحم عبدك الجاهل"، واقعاً خيلي چيزها را نميدانند و به "حمل شايع" جاهلند، امّا وقتي پيامبر عظيمالشأن و شخصيت كامل و برجسته جهان بشريت ـ كه از ناحيهٴ خداوند به مقام "...علّمك ما لم تكن تعلم..."[5]رسيده است ـ چنين نيايشي دارد، معلوم ميشود كه او خود را در پيشگاه ذات اقدس خداوندي ميبيند و در برابر او، خود را جاهل و گنهكار و مذنب و... جلوه ميدهد؛ زيرا هرگونه عيب و نقصي از اين منظر، ذنب محسوب ميشود.
وحي و نبوت در قرآن/206
[1] . سورهٴ بقره، آيهٴ 253.
[2] . سورهٴ اسراء، آيهٴ 55.
[3] . بحارالأنوار، ج 25، ص 204.
[4] . مفاتيح الجنان، دعاي افتتاح.
[5] . سورهٴ نساء، آيهٴ 113.علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
عبد به دلیل اتصال به پروردگارش محل تجلی نور الهی می گردد
و به تعبیر حضرت آیت الله جوادی آملی : تا بنده ای، تابنده ای
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
وقتي سوره مباركه «توبه» كه اعلام انزجار مسلمين از كفّار است، نازل شد، رسولخداصلي الله عليه و آله و سلم آن را به ابوبكر داد تا براي مردم مكّه بخواند. وقتي ابابكر مقداري از راهرارفت، رسول خداصلي الله عليه و آله و سلم حضرت اميرمؤمنان را فرستاد و فرمود: سوره«برائت» را از اوتحويل بگير و پيش من بياور تا كسي را بفرستم كه براي اين كار شايسته است.
اميرالمؤمنين(سلاماللهعليه) رفت و سورهتوبه را تحويل گرفت و آورد و سؤال كرد: چرا ابوبكر اين سوره را به مردم مكّه ابلاغ نكند؟ آيا اتفاقي افتاده است؟
رسول خدا فرمود: جبرئيل از طرف خداي سبحان پيام آورد: «لا يؤدّي عنك إلاّ أنت أو رجل منك»؛ اي پيامبر يا شخصاً اين سوره را براي مردم مكّه بخوان يا مردي را كه از تو باشد، اعزام كن. «وعلي منّي وأنا من علّي» ؛ علي از من است من هم از علي هستم. تنها علي ميتواند سوره برائت را از طرف من براي مشركان بخواند.
بياني كه درباره حسينبن علي(سلاماللهعليه) آمده: «حسين منّي وأنا من حسين» درباره عليبن ابيطالب نيز آمده است.
عبداللهبن جعفر به پدرش امام صادق(عليهالسلام) عرض كرد: من و برادرمموسيبن جعفر(سلاماللهعليه) مساوي هستيم؛ پدر و جدّ من و او يكي است. پس چرا علاقه تو به به برادرم موسيبن جعفر بيشتر است؟ با اينكه پدر هردوي ما يكي و جدّ هردوي ما يكي است. پس چرا برادرم پيش شما چنين عزيز است؟
امام صادق(سلامالله عليه) به فرزندش عبدالله فرمود: «إنه من نفسي وأنت إبني» ؛ بين تو و برادرت فرق است، تو پسر من هستي، امّا برادرت موسي از جان من است. در پيدايش تو بدن دخيل بود، امّا در ظهور و تجلّي او جان من دخيل است. نگو من هم فرزند امام صادق هستم، فرزندي معنايي دارد و وارث مقام شدن مطلب ديگري است.
حضرت آیت الله جوادی آملی کتاب شمیم ولایت.ص219
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
رسول خداصلي الله عليه و آله و سلم به اميرالمؤمنين فرمود: «أنا مدينة الحكمة وهي الجنّة وأنت يا عليّ بابها» ؛ من شهر حكمتم و اين حكمت بهشت است و اي علي تو درِ اين بهشتي.
اين جمله به اين معنا نيست كه اطراف شهر ديوار است و فقط گوشهاي از آن دري است، بلكه همه اطراف اين شهر در است و هر كس از هر راه بخواهد، به من ميرسد، ولي تا از تو نگذرد به من نميرسد. بايد اول به حضور تو بيايد و بعد به من راه پيدا كند. نظير اينكه خدا سراسر آسمانها را هنگام تشكيل قيامت در ميداند: ﴿وفتحت السّماء فكانت أبواباً﴾ ؛ سراسر آسمانها در است تا انسان از آسمانها بگذرد، نه اينكه گوشه معيني از آسمان را به خود اختصاص داده باشد.
رسيدن به شهر حكمت كه خود بهشت است، بدون استمداد از ولايت اهل بيت عصمت و طهارت ممكن نيست.
حضرت آیت الله جوادی آملی،کتاب شمیم ولایت.ص227
جاذبه پيغمبر بحدّي بود كه آن گروه خشني كه: ﴿الأعراب أشدّ كفراً و نفاقاً و أجدر أنلايعلموا حدود ما أنزل الله﴾ از صحبت پيغمبر ميرميدند و در مجلس آن حضرت حاضر نميشدند، حال از مجلس، بيرون نميروند چون مجلس آن حضرت صلي الله عليه و آله و سلم علم و ادب و رحمت است و آموزندگي دارد.
پيغمبر داراي چنين جاذبههايي بود كه خداوند او را به دارا بودن خلق عظيم ميستايد و چنين فردي بايد الگوي افراد، در همه جوانب گردد چنانكه خداوند او را به عنوان اسوه معرفي كرده ميفرمايد: اگر در بعضي از مشكلات تنها هستيد براي حل مشكل به پيغمبر اقتدا كنيد چون در صدر اسلام، تنها كسي كه مشكل جنگ را حل ميكرد رسول خدا بود.
كساني كه مسئوليتي داشته ديگران دست از ياري آنان بر ميدارند در اين امر به پيامبر اقتدا كنند، قطعاً خدا، در دشواريها، ياور اوست: ﴿فإن مع العسر يسراً ٭ إن مع العسر يسراً﴾
از سخنان بلند رسول خداست كه ميفرمايد: اگر سختي در جايي جاسازي شد، دو برابر آن، آساني ميآيد و آن را از مكان خود بيرون ميكشد. حضرت رسول صلي الله عليه و آله و سلم اين سخن را به استناد آيه شريفه كه در آن كلمه «عُسر» با الف و لام و كلمه «يُسر» بدون الف و لام مكرر شده فرموده است چون او قرآن ناطق است و اگر كسي به خداي سبحان اتكا و توكل داشته باشد يقيناً خدا او را پيروز ميكند: ﴿و من يتّق الله يجعل له مخرجاً ٭ و يرزقه من حيث لايحتسب و من يتوكل علي الله فهو حسبه﴾ هرگاه كسي مسئوليت ديني والهي خويش را درست انجام داد و صحنه را ترك نكرد خداي سبحان براي او گشايشي فراهم ميآورد.
همان طور كه اعراض از خدا مايه ضنك و تنگي زندگي ميگردد، پرهيزكاري نسبت به خداوند مايه گشايش زندگي و برخورداري روزي از سفره غيب و بدون گمان ميگردد، يعني آيه: ﴿من أعرض عن ذكري فإن له معيشة ضنكاً﴾ و آيه: ﴿من يتّق الله يجعل له… ﴾ در قبال يكديگر.
برگرفته از کتاب سیره رسول اکرم (ص) حضرت آیت الله جوادی آملی ص312
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
هُوَ الَّذِى بَعَثَ فىهُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ
يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ
(سوره مبارکه جمعه - ۲)
به مناسبت این عید شریف عکسی از غار حرا محل عبادت خاتم النبيين صلي الله عليه و آله را که در سفر اخیر خود به سرزمین حج داشتم تقدیم می کنم خداوند نصيب همه آرزو مندان كند
اين تصوير نماي بالايي غار حرا است در گوشه بالايي سمت چپ تصوير ساختمان هاي ساخته شده كنار مسجد الحرام است كه محل كعبه را نشان ميدهد جالب اينجاست كه غار درست در مسير قبله است
گويي در زماني كه ساختماني در اطراف مسجد الحرام ساخته نشده بود از اين مكان امكان مشاهده بيت الله وجود داشته است
و حضرت رسول از اين مكان مقدس و در اين منظر گاه به عبادت
مشغول بوده اند
بخشی از سخنان حضرت آیت الله جوادی آملی در درس اخلاق هفتگی (۵)
دعا در ماه پربركت رجب مستجاب است خب البته خداي سبحان يك اصل كلي را در سورهٴ مباركهٴ بقره بيان كرد حقيقتي را هم در سورهٴ مباركهٴ نمل.
آنكه در سورهٴ مباركهٴ بقره بيان كرد فرمود: ﴿إِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ﴾ (۱۶) آنچه در سورهٴ مباركهٴ نمل است اين است كه ما مضطر را جواب ميدهيم ﴿أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ﴾(17)
علم آدم را مضطر نميكند اخلاق آدم را مضطر ميكند بيان ذلك اين است كه ما در براهين عقلي, فلسفي, كلامي همه اين حرفها را شنيديم كه انسان محتاج است ممكن است. ممكن, واجب ميخواهد مخلوق است خالق ميخواهد فقير است غني ميخواهد اين حرفها حق است اين حرفها برهان است ولي علم حصولي است مفهوم است صورت ذهني است ما ميگوييم ما مضطرّيم نسبت به ذات اقدس الهي و درست هم ميگوييم برهان هم است حق هم است اما اين اضطراري كه ما با مفهوم و علم حصولي ثابت كرديم اين اضطرار است به حمل اوّلي و استقرار و اختيار است به حمل شايع ما كه در اين حال نميلرزيم ما آراميم و حرف ميزنيم و ميفهميم و درست هم ميگوييم, ميگوييم ما بيچارهايم مضطرّيم و خدا ميخواهيم اين به درد علم ميخورد اما اگر به كسي گفتند كه پسرت را يا برادرت را ميخواهند وارد اتاق عمل بكنند او با برهان كه مضطر نيست اين با وجدان مضطر است آن اضطرار, اضطرار به حمل شايع است يعني شخص مضطرّ واقعي است اما اين اضطرارهايي كه ما در حوزهها درس و بحث داريم اين اضطرار به حمل اوّلي است نه اضطرار به حمل شايع ما ميگوييم انسان مضطر است هر مخلوقي مضطر است هر ممكني مضطر است ما در كمال نشاط اين حرفها را ميزنيم اين اضطرار به حمل اوّلي است اين فقط به درد برهان و علم و سواد ميخورد آن اضطراري كه ميگويند الآن شما را ميخواهند وارد اتاق عمل بكنند آن اضطرار به حمل شايع است وقتي اضطرار به حمل شايع شد اين شخص ميشود مضطرّ به حمل شايع وقتي مضطرّ به حمل شايع شد همين كه بگويد «يا الله» جواب ميشنود.
[16] . سورهٴ بقره, آيهٴ 186.
[17] . سورهٴ نمل, آيهٴ 62.
بخشی از سخنان حضرت آیت الله جوادی آملی در درس اخلاق هفتگی (۴)
اخلاق سهم تعيينكننده در دو چيز دارد يكي اينكه به انسان ميفهماند از خدا چه بخواهد يكي اينكه به انسان ميفهماند چطور بخواهد گفتند چيزي بخواهيد كه بماند و ميماند و با شماست و شما را ياري ميكند و همراهي ميكند
برخي از امور است كه ما آن را رها ميكنيم آن ما را رها نميكند همين تعلّقات مالي است معناي مرگ اين نيست كه آن پزشك معالج گواهي دفن بدهد اين يك مرگ طبّي است كه انسان را دفن ميكنند معناي مرگ, انتقال از دنيا به برزخ است ولي اين انتقال كار آساني نيست
هر كسي به آساني وارد برزخ نميشود اينكه ميگويند سَكَرات الموت فشار جان دادن ناظر به همين بخش است مشكل ما در حال مرگ اين است كه ما اين مواد را رها ميكنيم ولي تعلّق به اين مواد ما را رها نميكند درد ما از اينجا شروع ميشود چرا يك معتاد را گرفتند دردش شروع ميشود براي اينكه متعلَّق عادت را از او ميگيرند (يك) تعلّق همچنان باقي است (دو) تعلّق بدون متعلَّق دردآور است (سه)
ما كه ميميريم همه مواد را از ما ميگيرند (يك) تعلّق مانده است (دو) تعلّق بدون متعلَّق, فشارآور و دردآور است اين همان فشار جان دادن است (سه)
اخلاق كاري كه ميكند ميگويد آنچه جزء لوازم زندگي است تهيّه كن ولي متعلّق به آنها نباش آنها را به دل راه نده آنها زينت شما نيستند كلّ آنچه در زمين است زينت زمين است﴿إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَي الْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا﴾[12] نه «لكم» اگر باغ است اگر راغ است و اگر خانه است و اگر فرش است و اگر اتومبيل است همه اينها زينةالأرض است نه زينةالإنسان ﴿إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَي الْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا﴾ نه «لكم» آنكه در سورهٴ مباركهٴ حجرات است مشخص كرد فرمود: ﴿حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ﴾[13] اين زينتِ جان شماست جمال جان شماست جلال جان شماست با شما هم هست شما را آبرومند ميكند پس زينةالأرض مشخص است زينةالسماء هم مشخص شد اگر كسي به اين فكر بود كه به زير آورد چرخ نيلوفري را بر فرض با سفينهها وارد كرات ديگر شد اين ستارهها را هم تسخير كرد باز زينت انسان اين ستاره و شمس و قمر نيست فرمود: ﴿إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ﴾[14] اينها زينةالسماء هستند نه زينةالانسان, زينت انسان همان حقيقتِ ادراك و علم و معرفت و ايمان است كه با اوست ﴿حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ﴾ اخلاق اين چيزها را به آدم ميفهماند آدم راحت زندگي ميكند و راحت هم ميميرد هيچ لذّتي براي مؤمن به اندازه لذّت مرگ نيست هيچ! در آن حال ائمه را ميبيند[15] ما كه الآن تمام افتخارمان اين است كه مثلاً ضريح مطهّر سيّدالشهداء را ببوسيم اگر خود حضرت را زيارت بكنيم چه ميشود هيچ يعني هيچ به نحو سالبه كليه هيچ لذّتي براي مؤمن به اندازه لذّت مرگ نيست اخلاق كارش اين است به آدم ميگويد چيزي كه تو را رها ميكند و اگر تو به او دل ببندي او تو را رها نميكند به عذاب اليم گرفتار ميكند رهايش كن به مقداري كه آبرو تأمين بشود خب تأمين ميكني ولي دل نبند شما وقتي براي حج و عمره و امثال ذلك به سرزمين وحي ميرويد بالأخره در مسافرخانهاي زندگي ميكنيم اين مسافرخانه را در حدّ مسافرخانه ميشناسيد نه بيش از آن, اگر به ما گفتند دنيا مسافرخانه است يعني همين آن وقت آدم راحت زندگي ميكند.
۱۲ . سورهٴ كهف, آيهٴ 7.
[13] . سورهٴ حجرات, آيهٴ 7.
[14] . سورهٴ صافات, آيهٴ 6.
[15] . الكافي, ج3, ص127 و 128.
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
بخشی از سخنان حضرت آیت الله جوادی آملی در درس اخلاق هفتگی (۳)
اخلاق سهم تعيينكننده دارد در كيفيت استجابت دعا چرا؟ براي اينكه معيار استجابت, اضطرار داعي است ﴿أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ﴾[۱۰] گرچه هر موجودي از خدا سؤال ميكند و هر لحظه فيض دريافت ميكند ﴿يَسئَلُهُ مَن فِي السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ﴾[۱۱] همگان سؤال ميكنند فيض او هم دائمي است اما چه سؤال ميكنند چه چيزي ميگيرند چه چيزي نصيب آنها ميشود مهم است. اخلاق سهم تعيينكننده در دو چيز دارد يكي اينكه به انسان ميفهماند از خدا چه بخواهد يكي اينكه به انسان ميفهماند چطور بخواهد گفتند چيزي بخواهيد كه بماند و ميماند و با شماست و شما را ياري ميكند و همراهي ميكند
[۱۰] . سورهٴ نمل, آيهٴ 62.
[۱۱] . سورهٴ الرحمن, آيهٴ 29.
بخشی از سخنان حضرت آیت الله جوادی آملی در درس اخلاق هفتگی (۲)
از پربركتترين ماههايي كه دعا در آن مستجاب ميشود ماه پربركت رجب است و خداي سبحان مرتّب فيضش دارد ريزش ميكند چه كساني كه از او بخواهند چه كساني كه از او نخواهند «يا مَنْ يُعْطي سأله يا مَن يُعطي مَن لَمْ يَسْألْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً»[4] لكن آن كه او را نشناخت و از او نخواست فيضي جز فيض زودگذر دنيا دريافت نميكند و همين نعمتي كه در سورهٴ مباركهٴ «توبه» فرمود: ﴿فَلاَ تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا﴾[5] نصيب او ميشود وگرنه در قرآن فرمود: ﴿سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِي الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ﴾ فرمود معاني آيات من, حقايق آيات من, واقعيتها را به افراد مستكبر و متكبّر نميدهم من جلوي اين آيات را ميگيرم نميگذارم آن طرف برود و آنها را هم نميگذارم دسترسي به اين معارف پيدا كنند ﴿سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِي الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ﴾[6] آنها را طرد ميكنم نميگذارم آنها آيات الهي را بفهمند براي اينكه ما اين آيات را چندين بار عرضه كرديم ﴿هُديً لِلنَّاسِ﴾[7] بود آنها بياعتنايي كردند ما صبر كرديم آنها ﴿فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ﴾[8] ما صبر كرديم آنها گفتند محجور است صبر كرديم گفتند اسطوره است ما صبر كرديم از آن به بعد ديگر توفيق فهم را از آنها گرفتيم ﴿سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِي الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ﴾ بنابراين اگر در دعاي پرفيض رجب آمده است «يا مَنْ يُعْطي مَنْ لَمْ يَسْألْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ» آن مواهب والاي الهي را ذات اقدس الهي به آنها عطا نخواهد كرد آنچه خداي سبحان به انسانهاي مؤمن عطا ميكند ميگوييم: ﴿هَبْ لَنَا مِن لَدُنْكَ رَحْمَةً﴾[9] هرگز چنين نعمتي را خداي سبحان به بيگانهها عطا نميكند.
[4] . اقبال الأعمال, ص644.
[5] . سورهٴ توبه, آيهٴ 55.
[6] . سورهٴ اعراف, آيهٴ 146.
[7] . سورهٴ بقره, آيهٴ 185.
[8] . سورهٴ آلعمران, آيهٴ 187.
[9] . سورهٴ آلعمران, آيهٴ 8.
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
قرآن كريم به ما ميفرمايد شما به طرف خداي سبحان با كَدْح و كوششي در حركت هستيد و بالأخره خدا را ملاقات ميكنيد ﴿يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَي رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاَقِيهِ﴾[1] مهمترين بحثي كه پيرامون آيه است اين است كه محلّ ملاقات كجاست معناي كَدْح اين است كه شما با سفر اقليمي به جايي ميرسيد كه خدا را ببينيد در حالي كه خدا ﴿مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ﴾[2] معناي آيه اين است كه انسان با مرگ وارد صحنه برزخ ميشود وارد ساهره قيامت ميشود و مسئله ميزان و تطاير كتب و انطاق جوارح و اينها را ميگذراند بعد خدا را ميبيند با اينكه فرمود: ﴿نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ﴾[3] اين ميقات و ميعاد كجاست كجا خدا را ملاقات ميكنيم؟ اخلاق سهم تعيينكنندهاي در تعيين محلّ ملاقات دارد اينچنين نيست كه ـ معاذ الله ـ خداوند بعد از عبور از عقبههاي كئود آنجا جا داشته باشد و ما بعدها با سفر اقليمي خدا را ملاقات كنيم اگر او «أقرب إلينا مِن حبل الوريد» است اگر ﴿مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ﴾ با ماست معلوم ميشود كه ما بايد يك سير انفسي بكنيم نه سفر آفاقي, سفر آفاقي نه مشكل استجابت دعا را حل ميكند كه ماه پربركت رجب فصل آن است نه جريان ميقات و ملاقات با خدا را حل ميكند
[1] . سورهٴ انشقاق, آيهٴ 6.
[2] . سورهٴ حديد, آيهٴ 4.
[3] . سورهٴ ق, آيهٴ 16.
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
لبيك خويش را از زبان خدا شنيد
هر عاشقي كه از دل و جان گفت يا علي
گوهری شد از درون کعبه بیرون از صدف
کرد بیت الله را با آن شرف بیت الشرف
کعبه تا آن نقطه بائیه را در بر گرفت
در جهان کوی سبق از چهار دفتر بر گرفت
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
اين دعا را كه روايت شده حضرت امام زين العابدين عليه السلام در غره رجب خواند
يَا مَنْ يَمْلِكُ حَوَائِجَ السَّائِلِينَ وَ يَعْلَمُ ضَمِيرَ الصَّامِتِينَ لِكُلِّ مَسْأَلَةٍ مِنْكَ سَمْعٌ حَاضِرٌ وَ جَوَابٌ عَتِيدٌ
اللَّهُمَّ وَ مَوَاعِيدُكَ الصَّادِقَةُ وَ أَيَادِيكَ الْفَاضِلَةُ وَ رَحْمَتُكَ الْوَاسِعَةُ فَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
وَ أَنْ تَقْضِيَ حَوَائِجِي لِلدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
مطالب مرتبط با ماه رجب را را در عيون طاهره، ويژه ماه رجب مشاهده فرمایید.
از ديگر مراقبتها در اين ماه اين است که بداند
سه ماه رجب، شعبان و رمضان ماه عبادت است.
بنابراين سزاوار است طالبان علم در آن ماهها عبادت را مقدم بر تحصيل علم نمايند،
گرچه تحصيل علم نيز از برترين عبادتهاست.
مطالب مرتبط با ماه رجب را را در عيون طاهره، ويژه ماه رجب مشاهده فرمایید.
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
از ديگر مراقبتها در اين ماه اين است كه سالك معنى ماه حرام را بداند
تا مواظب تمام كارها و حالتها و حتى امورى كه وارد قلبش مىشود باشد.
مطالب مرتبط با ماه رجب را را در عيون طاهره، ويژه ماه رجب مشاهده فرمایید.
يكى از مراقبتهاى مهم در اين ماه به ياد داشتن حديث «ملك داعى» مىباشد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت شده است. پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود:
خوشا بحال تسبيح كنندگان خدا، خوشا بحال فرمانبرداران خدا. خداى متعال مىفرمايد: همنشين كسى هستم كه با من همنشينى كند، فرمانبردار كسى هستم كه فرمانبردارم باشد و بخشنده خواهان بخشايش هستم. ماه ماه من بنده بنده من و رحمت رحمت من است. هر كسى در اين ماه من را بخواند او را اجابت مىكنم و هر كس از من بخواهد به او مىدهم و هر كس از من هدايت بخواهد او را هدايت مىكنم. اين ماه را رشتهاى بين خود و بندگانم قرار دادم كه هر كس آن را بگيرد به من مىرسد».
مطالب مرتبط با ماه رجب را را در عيون طاهره، ويژه ماه رجب مشاهده فرمایید.
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
در ماه رجب فرشته اي تا صبح اينگونه ندا مي دهد:
خوشا به حال رجبيّون، خوشا به حال آنان كه والايي ماه رجب را دريافته اند، خوشا به حال آنان كه از بركت ماه رجب نصيبي اندوخته اند.
مطالب مرتبط با ماه رجب را را در عيون طاهره، ويژه ماه رجب مشاهده فرمایید.
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
تسبيح روزانه ماه رجب:
سبحان الاله الجلیل
سبحان من لا ینبغی التسبیح
سبحان الاعز الاکرم
سبحان من لبس العز و هو له اهل
مطالب مرتبط با ماه رجب را را در عيون طاهره، ويژه ماه رجب مشاهده فرمایید.
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
رسول اکرم،جلوه نور الهی
توحید نور است و موحد نورانی، و هر چه غیر توحید باشد ظلمت است، لذا خدای سبحان در عین اینکه خود را ﴿نور السموات و الأرض﴾[۱] معرفی میکند، رسول اکرمصلی الله علیه و آله و سلم را هم نور افکن جهانی معرفی میکند، نه اینکه هم خدا نور باشد و هم پیغمبر سراج منیر، زیرا فرض ندارد موجودی نور نامحدود باشد و در کنار او سراج منیری هم باشد، زیرا نامحدود، غیری باقی نمیگذارد، چه آن غیر، محدود باشد و یا نامحدود، پس اگرفرمود: ﴿یا أیها النبی إنا أرسلناک شاهداً ومبشراً ونذیراً ٭ وداعیاً إلی الله بإذنه وسراجاً منیراً﴾[۲] یعنی آن چراغ، مصباحی از همین ﴿نور السموات والأرض﴾است نه نورافکنی جدا از آن. لذا فرمود: ﴿مثل نوره کمشکوةٍ فیها مصباح المصباح فی زجاجةٍ الزجاجة کأنها کوکب دری﴾[۳] سراج منیر بودن تو از همان نورالسموات و الارض، پایه و مایه گرفته، نه اینکه مستقلاً نورانی هستی و خدا هم نورانی است. این معنا را به طور حقیقی رسول اکرمصلی الله علیه و آله و سلم مشاهده کرده تا توحیدش، توحید کامل و آثار ﴿نورالسموات و الأرض﴾ در او جلوه کرده و سراج منیر گردیده است. زیرا اگر خدا نور حقیقی است و انسان موحد، این نورحقیقی را یافته، حتماً مظهر نور حقیقی و اسوه دیگران خواهد بود. او چراغ در دست دارد و راه میرود، هم راه خود را میبیند و هم به دیگران راه نشان میدهد.
نمونه اش حضرت مسیح است که فرمود:
برگرفته ازکتاب سیره رسول اکرم(ص) در قرآن،حضرت آیت الله جوادی آملی ،ج۸،ص۲۲۳
ولادت حضرت ختمی مرتبت فخر عالم امکان محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و حضرت امام جعفر صادق علیه السلام بر همه حق پویان جهان مبارک باد.
سفارش آن حضرت صلى الله عليه و اله و سلم به أمير مؤمنان عليه السلام
اى على: دروغگوئى آفت كلام، و فراموشى بلاى دانش، و تنبلى بلاى عبادت، و منّت گذاشتن بلاى بخشش، و ستمگارى بلاى شجاعت، و خودبينى بلاى زيبائى، و فخر فروشى بلاى افتخار خانوادگى است.
اى على: ترا به راستگوئى سفارش مىكنم، و هيچ گاه دروغ از لبانت خارج نشود، و هرگز بر خيانتى دلير مشو، و از خدا چنان پروا كن كه گوئى او را مىبينى، و مال و جانت را فداى دينت كن، و خود را به رفتار نيك بياراى، و از اخلاق و صفات بد بر حذر باش.
اى على: محبوبترين كردار در نزد خداوند سه چيز است: عامل به واجبات الهى از عابدترين مردمان، و آنكه از حرام خدا پروا كند از پارساترين خلق است، و قانع به روزى مقدّر خداوند از بىنيازترين مردمان است.
تحف العقول-ترجمه جعفرى ص : 15
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَی الْمُؤْمِنینَ إِذْ بَعَثَ فیهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ﴾ آشنایی با قرآن منت است فهمیدن اسرار قرآن منت است تهذیب روح و تزکیه دل منت است که مؤمنان راستین این بار را به دوش میکشند ﴿لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَی الْمُؤْمِنینَ﴾ و اما مومنانی که این بار وحی و رسالت را به دوش میکشند کیانند آیا صرف اعتقاد به خدا و قیامت کافی است آیا صرف نماز و روزه کافی است آیا صرف حج و زکات کافی است یا مهمترین بخش نعمت و منت مهمترین وظیفه مؤمنان در بردن بار وحی و رسالت حضور در مجامع عمومی است وقتی خدای سبحان مؤمنان راستین را معرفی میکند میفرماید ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذینَ آمَنُوا بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا کانُوا مَعَهُ عَلی أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ یَذْهَبُوا حَتّی یَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذینَ یَسْتَأْذِنُونَکَ أُولئِکَ الَّذینَ یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوکَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ﴾ فرمود مؤمنان راستین آنها که شاگرد این مکتبند آنها که حاملان وحی و رسالتند آنها که این بار امانت را به دوش میکشند آنها که حامل محصول ثقلیناند کسانیاند که اولاً به خدا و نبی اکرم مؤمن و معتقد باشند و ثانیاً در کارهای عمومی و اجتماعی صحنه را ترک نکنند آنجا که پیغمبر حاضر است با او باشند در امر جامع در امر عمومی در امر همگانی که به رهبری رسالت رسول اکرم تاسیس میشود آن مجامع عمومی را ترک نکنند جنگ از مهمترین مسائلی است که به عنوان امر جامع است انتخابات جزء مهمترین مسائلی است جزء امر جامع است همهپرسی برای تحکیم نظام مذهب و دین جزء امر جامع است تظاهرات علیه آل سعود جزء امر جامع است شرکت در حماسهسازی حماسهسازان عاشورا جزء امر جامع است حضور در مراسم عزاداری اهل بیت جزء امر جامع است فرمود مؤمنان راستین کسانیاند که در امر عمومی پیغمبر را تنها نگذارند آنکه در نماز فردی فرادی حاضر است آنکه روزه را فرادی میگیرد حج را فرادی میرود زکات را فرادی میپردازد به عبادات فرادی موفق است ولی در امر عمومی بار ندارد او مؤمن نیست وقتی مؤمن نشد بار رسالت بر دوش او نیست وقتی حامل بار رسالت نشد ره توشه ندارد فرمود رسول من اگر من منت نهادم این بار را به دوش مردان باایمان سپردهام شرایط بار برداری را هم مشخص کردهام گفتم ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذینَ آمَنُوا بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا کانُوا مَعَهُ عَلی أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ یَذْهَبُوا حَتّی یَسْتَأْذِنُوهُ﴾ جریان حنظله غسیل الملائکه … تا قرآن هست معاند دارد و تا عترت هست منافق دارد و همواره دین حاضر در صحنه است آن کس که در صحنه با دین هماهنگ و همسان نیست مؤمن نیست او بار رسالت را به مقصد نمیرساند فرمود رسول من آنها که در امر جامع تو را تنها نمیگذارند مؤمناند آنها که اگر کاری داشتند با اذن تو حرکت میکنند مؤمناند اگر نیازی داشتند استیذان قبلی مصحح رفتن آنهاست مؤمناند آنها از تو اجازه میگیرند برای اهمیت حضور در صحنه در همین کریمه چند جا مطلب را به زبان گوناگون بیان کرد در صدرش بیان کرد در ساقه آیه بیان کرد در وسط آیه بیان کرد فرمود: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذینَ آمَنُوا بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا کانُوا مَعَهُ عَلی أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ یَذْهَبُوا حَتّی یَسْتَأْذِنُوهُ﴾ این یک، ﴿إِنَّ الَّذینَ یَسْتَأْذِنُونَکَ أُولئِکَ الَّذینَ یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ﴾
فراز هایی از سخنرانی حضرت آیت الله جوادی آملی به مناسبت ارتحال رسول اکرم و شهادت سبط اکبرش امام مجتبی (سلام الله علیهما)
اگر خدای سبحان در بین امیین بشر رسولی مبعوث کرد و همگان را به علم و عمل دعوت کرد به عدهای هشدار داد فرمود شمایید که از مکتب این معلم امیین بهره میبرید و بار وحی و رسالت به دوش شماست گرچه پیامبر جهانی است و دعوتش جهان شمول اما آنها که در کنار سفره رسالت میآرمد گروه کماند ﴿لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَی الْمُؤْمِنینَ إِذْ بَعَثَ فیهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ﴾ منت آن نعمت سنگین است فرمود من بر همه منت ننهادم من پیامبر جهانی را اعزام کردهام اما این بار سنگین مکتبش را مؤمنان راستین به دوش میکشند منت آن نعمت وزین است خدای سبحان آسمان و زمین را نعمت میداند ولی منت نمیداند آب و هوا را نعمت میداند ﴿أَسْبَغَ عَلَیْکُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً﴾ ولی منت نمیداند این نعمت آب و هوا برای گیاهان هضمش میسور است برای حیوانات هضمش مقدور است برای انسانهای عادی تحملش و بهرهبرداریاش میسر است اما نعمت وحی و رسالت مثل آب و هوا یا شمس و قمر نیست فهمیدن وحی و رسالت آسان نیست عمل به وظیفهای که انبیا آوردهاند کار آسانی نیست ایمان راسخ میطلبد این بار امانت است که حملش میسور آسمانها نیست مقدور سلسله جبال نیست میسر سینه پهن زمین نیست فرمود: ﴿لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَی الْمُؤْمِنینَ إِذْ بَعَثَ فیهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ﴾ آشنایی با قرآن منت است فهمیدن اسرار قرآن منت است تهذیب روح و تزکیه دل منت است که مؤمنان راستین این بار را به دوش میکشند ﴿لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَی الْمُؤْمِنینَ﴾
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
﴿هُوَ الَّذی بَعَثَ فِی اْلأُمِّیِّینَ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفی ضَلالٍ مُبینٍ﴾ یعنی خدای سبحان در بین مکتب نرفتهها انسان مکتب نرفتهای را برگزید که آیات الهی را بر مردم تلاوت کند اولاً آنها را به نزاهت روح آشنا کند ثانیاً و کتاب و حکمت را فرا سوی آنها نصب کند ثالثاً همان دعای ابراهیم به عنوان برنامه رسالت رسول اکرم تنظیم شد با این تفاوت که در دعای ابراهیم تعلیم قبل از تزکیه آمده است و در اجابت ذات اقدس الهی تزکیه قبل از تعلیم ذکر شد سرّ این تفاوت آن است که تزکیه مقدم بر تعلیم است و تعلیم مقدمه تزکیه گاهی با دید مقدمه تعلیم قبل از تزکیه یاد میشود مانند نیایش ابراهیم گاهی تزکیه قبل از تعلیم ذکر میشود چون مقدم است و هدف است مانند اجابت دعای ذات اقدس اله اما بیان قرآن کریم این است مردمی که اهل تلاوت نیستند در ضلال مبیناند آنها که با قرآن مانوسند اهل تلاوت قرآنند ولی از معانی بلند قرآن بی خبرند در ضلال مبیناند آنها که عالم تفسیر گویند و در علم نمیکوشند به تزکیه بار نیافتهاند در ضلال مبیناند مجموع این سه امر هدف رسالت نبی اکرم است فرمود: ﴿وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفی ضَلالٍ مُبینٍ﴾ در صدر آیه فرمود جامعه بشری منهای وحی و رسالت از نظر عقل نظری امی است و در ذیل آیه فرمود از نظر عمل در ضلال مبیناند انبیا عموماً و خاتم انبیا (علیهم السلام) خصوصاً آمدهاند که هم آن امیت را به علم تبدیل کنند هم این ضلال مبین را به تطهیر و تزکیه و تذهیب نفس مبدل سازند هم ﴿یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ﴾ است تا امیت برطرف شود مردم آگاه شوند هم ﴿یُزَکِّیهِمْ﴾ هست تا ضلالت به هدایت مبدل شود قرآن کریم از لبه عربی مبین تا ﴿لَتُلَقَّی الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَکیمٍ عَلیمٍ﴾ حبل الله است آنچه که در چهره کتابهاست قرآن است و آنچه در ام الکتاب است قرآن است و این فواصل دور را قرآن پر کرده است وقتی در لبه آیه قرار میگیریم این چنین برداشت میکنیم که خدا در بین امیین حجاز پیامبر فرستاد در بین مکتب نرفتههای حجاز رسولی را مبعوث کرد وقتی جلوتر میرویم با کریمه ﴿إِنّا جَعَلْناهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ﴾ انس پیدا میکنیم معلوم میشود سخن از عربهای حجاز نیست سخن از تمام عرب زبانهاست ﴿وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاّ بِلِسانِ قَوْمِهِ﴾ در این مرحله دوم امیین بازتر میشوند همه عرب زبانان عالم امیاند و این نگار به مکتب نرفته معلم است در بخش سوم و مرحله سوم وقتی به کریمه ﴿وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاّ رَحْمَةً لِلْعالَمینَ﴾ میرسیم یا به کریمه ﴿ما أَرْسَلْناکَ إِلاّ کَافَّةً لِلنّاسِ﴾ میرسیم یا به آیه مبارکه ﴿تَبارَکَ الَّذی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلی عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمینَ نَذیرًا﴾ میرسیم میبینیم قلمرو رسالت نبی اکرم همه منطقه بشر نشین را پر کرد آنگاه سراسر جوامع بشر امیاند و این نگار به مکتب نرفته معلم است گرچه در بین جوامع انسانی علما و فرزانگان فراوانی هستند نوابغ بشری چون مرحوم بوعلی و خواجهها هستند اما مرحوم شیخ الرئیس نسبت به علمای امامیه حکیم است در پیشگاه نبی اکرم امی است خواجه طوسی در برابر مکتبهای عادی عقل هادی عشر است ولی در پیشگاه وحی سماعی امی است همه فرزانگان بشری گرچه نسبت به یکدیگر تفاوت و تمایزی داشته و دارند اما وقتی به وحی الهی سنجیده میشوند همه و همه امیاند آنگاه ﴿هُوَ الَّذی بَعَثَ فِی اْلأُمِّیِّینَ رَسُولاً﴾ در این مرحله سوم معنای بازتری را تفهیم میکند وقتی از این مرحله سوم گذشتیم وارد بخش چهارم شدیم میبینیم خدای سبحان رسول اکرم را تنها برای رهبری جوامع بشری نفرستاد تا آنجا که سخن از اندیشه و فکر است رسالت داد خواه برای انسان خواه برای جن این خطاب ﴿فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ﴾ خطاب به جن و انس است این تحدی عمومی سوره اسرا تحدی نسبت به جن و انس است ﴿قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ اْلإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلی أَنْ یَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا یَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ کانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهیرًا﴾ فرمود جن و انس به این تحدی و به این مبارزه دعوت شدهاند و مقدور احدی نیست نه از جن و نه از انس کتابی همتای قرآن بیاورند و برای اینکه از شیطنت جنیها بکاهند و از شیطنت شیاطین کاهش دهد در این بخش از قرآن میخوانیم وقتی رسول اکرم به رسالت بار یافت در آسمانها هم اثر تازهای پیدا شد که ﴿وَ أَنّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَسًا شَدیدًا وَ شُهُبًا﴾ مسئولین آسمان میگفتند با رسالت نبی اکرم جلوی نفوذ شیاطین بسته شد شیطنت راهی به معارف غیبی ندارد راه شیطنت شیاطین مسدود شد و مانند آن در این بخش چهارم میفهمیم ﴿هُوَ الَّذی بَعَثَ فِی اْلأُمِّیِّینَ رَسُولاً﴾ یعنی سراسر اندیشمندان خواه از جن خواه از انس همه امیاند و رسول اکرم (علیه آلاف التحیة و الثناء) معلم است گرچه برای جن اندیشه هست اما تا سطح تخیل و توهم از این مرحله که وارد مرحله پنجم میشویم میبینیم در سطح فرشتگان ملائکه آسمان آنها هم از شعاع رسالت رسول اکرم بهره میبرند و شاگرد این مکتبند و اگر جریان تعلیم اسماء مطرح است و اگر آدم به عنوان معلم فرشتگان معرفی شد آن شخصی است و نمونهای است از انسان کامل که کاملترین انسانها وجود مبارک نبی اکرم (علیه آلاف التحیة و الکرم) است اگر آدم معلم فرشتههاست به پاس ولایتی است که در همان محدوده ولایت ولی الله الاعظم وجود مبارک رسول اکرم است پس انسان کامل هم معلم فرشتههاست هم معلم انسانها در این بخش پنجم میفهمیم ﴿هُوَ الَّذی بَعَثَ فِی اْلأُمِّیِّینَ رَسُولاً﴾ معنای بازتری دارد شاگرد در پیشگاه معلم امی است گرچه خود عالم باشد آن مقداری که نخوانده و نمیداند امی است آن مقداری که نمیداند باید فرا بگیرد آن مقداری که نمیبیند باید بنگرد هم در بخش علم امیاند هم در بخش نزاهت روح و عمل امیاند بنابراین وجود مبارک نبی اکرم از آسمان تا زمین از زمین تا آسمان معلم امیهاست و اگر فرشتگان مدبرات امرند و این مدبرات امیین مکتب نبی اکرمند و راه تدبیر را از معلمشان فرا میگیرند آنگاه صحیح است که بگوییم «بیمنه رزق الوراء» آنگاه رواست که فرازهای زیارت جامعه را بخوانیم و بگوییم شما مجرای فیض خالقیتید هیچ فیضی در پهنه آسمان یا در سینه زمین ظهور نمیکند مگر به وساطت انسان کامل
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
اصل رسالت این ذات مقدس و خلافت خلفایش در زبان و نیایش انبیای گذشته عموماً و ابراهیم خلیل (سلام الله علیهم اجمعین) خصوصاً آمده است که در دعاهایش به خدا عرض کرد پروردگارا فرمان ساختن کعبه را صادر کردی و این مطاف مسلمین و قبله بندگان تو به دست معماری چون من و دستیاری چون اسماعیل بنا نهاده شد ولی کعبه بدون رهبر سودمند نیست ﴿وَ ابْعَثْ فیهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِکَ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یُزَکِّیهِمْ﴾ پروردگارا برای اینکه قبله بندگان و مطاف عابدان و عاکفان از لوث هر ستمگری پاک باشد پیامبری از بین اینها برانگیز که آیات تو را بر مردم تلاوت کند مردم را عالم و آگاه کند مردم را به نزاهت روح آشنا کند دلهای اینها را تزکیه و تهذیب کند به پاس احترام به دعای ابراهیم خلیل (سلام الله علیه) خدای سبحان رسول اکرم را مبعوث کرد که نبی اکرم طبق این نقل فرمود: «انا دعوت ابی ابراهیم» یعنی بعثت من عصاره دعای پدرم ابراهیم خلیل است دعای جدم با رسالت من مستجاب شد و نشانه استجابت دعا هم در سورهٴ مبارکهٴ جمعه آمده است ﴿هُوَ الَّذی بَعَثَ فِی اْلأُمِّیِّینَ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفی ضَلالٍ مُبینٍ﴾ یعنی خدای سبحان در بین مکتب نرفتهها انسان مکتب نرفتهای را برگزید که آیات الهی را بر مردم تلاوت کند اولاً آنها را به نزاهت روح آشنا کند ثانیاً و کتاب و حکمت را فرا سوی آنها نصب کند ثالثاً همان دعای ابراهیم به عنوان برنامه رسالت رسول اکرم تنظیم شد با این تفاوت که در دعای ابراهیم تعلیم قبل از تزکیه آمده است و در اجابت ذات اقدس الهی تزکیه قبل از تعلیم ذکر شد سرّ این تفاوت آن است که تزکیه مقدم بر تعلیم است و تعلیم مقدمه تزکیه گاهی با دید مقدمه تعلیم قبل از تزکیه یاد میشود مانند نیایش ابراهیم گاهی تزکیه قبل از تعلیم ذکر میشود چون مقدم است و هدف است مانند اجابت دعای ذات اقدس اله اما بیان قرآن کریم این است
صلوات الله سبحانه و تعالي ذكره
علي خاتم النبياء محمد صلی الله علیه وآله
وعلي حججه الطاهرین المنتجبين عليهم السلام
-------------------------------------------------
رسالت و امامت چهره ارتباط انسان کامل و جهان است و ولایت چهره ارتباط انسان کامل به خداست لذا جامع بین رسالت نبی اکرم و امامت امام مجتبی (سلام الله علیهما) همان جنبه ولایت آنهاست گاهی به زبان ولایت با ما سخن میگویند و زمانی با زبان رسالت حرف میزنند وقتی با زبان ولایت سخن میگویند میبینیم سخن از اتحاد نیست که وحدت است میگویند «حسین منی و انا من حسین» این بیان مخصوص سالار شهیدان (سلام الله علیه) نیست درباره امیرالمومنین (سلام الله علیه) هم آمده است که نبی اکرم فرمود: «علی منی و انا من علی» فرازهای نورانی زیارت جامعه که از برجستهترین زیارتهای مستند ماست این چنین آمده است که ارواح اهل بیت و انوار اهل بیت یکی است و این ذوات مطهره کلمه واحدهاند گاهی با زبان رسالت با ما سخن میگویند میفرماید «انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی» آنجا که سخن از کثرت است با زبان رسالت و امامت سخن میگویند آنجا که سخن از وحدت است با زبان ولایت حرف میزنند و جامع بین رسالت و امامت همان ولایت انسان کامل است که گاهی به صورت رسالت رسول اکرم جلوه میکند و زمانی به صورت امامت امام مجتبی تجلی دارد اصل رسالت این ذات مقدس و خلافت خلفایش در زبان و نیایش انبیای گذشته عموماً و ابراهیم خلیل (سلام الله علیهم اجمعین) خصوصاً آمده است که در دعاهایش به خدا عرض کرد پروردگارا فرمان ساختن کعبه را صادر کردی و این مطاف مسلمین و قبله بندگان تو به دست معماری چون من و دستیاری چون اسماعیل بنا نهاده شد ولی کعبه بدون رهبر سودمند نیست ﴿وَ ابْعَثْ فیهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِکَ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یُزَکِّیهِمْ﴾ پروردگارا برای اینکه قبله بندگان و مطاف عابدان و عاکفان از لوث هر ستمگری پاک باشد پیامبری از بین اینها برانگیز که آیات تو را بر مردم تلاوت کند مردم را عالم و آگاه کند مردم را به نزاهت روح آشنا کند دلهای اینها را تزکیه و تهذیب کند
فراز هایی از سخنرانی حضرت آیت الله جوادی آملی به مناسبت ارتحال رسول اکرم و شهادت سبط اکبرش امام مجتبی (سلام الله علیهما)
به مناسب رحلت پیامبر اعظم حضرت محمد صلی الله علیه و آله مجموعه مقالات زیر پیرامون عصمت نبی مکرم اسلام تقدیم می گردد.
عصمت پیامبر رحمت :
عصمت نبى مکرم اسلام -۱ عصمت نبى مکرم اسلام -۲ عصمت نبى مکرم اسلام -۳ عصمت نبى مکرم اسلام -۴ عصمت نبى مکرم اسلام -۵ عصمت نبى مکرم اسلام -۶ عصمت نبى مکرم اسلام -۷
این وبلاگ قصد دارد به معرفی دانشمندان مسلمان و همچنین بحث پیرامون علوم اسلامی اعم از محض و غیر آن بپردازد.