کلمه دوم ، ماه رمضان از زبان آيت الله جوادي آملي

مجموعه كلمات حسني
ويژه ماه مبارك رمضان

كلمه دوم

ماه مبارك رمضان ماه ضيافت خداست كه انسان در اين ماه مهمان الهي است...روح ما كلمه اي از كلمات الهي است.

 قرآن هم كلامي از كلام هاي الهي است. هر اندازه كه توانستيد مهمان اين كتاب باشيد؛ از اين كتاب بهره ببريد، بخوانيد و بالا برويد

و خودتان را ارزان نفروشيد. ماه مبارك رمضان، انسان بايد مهمان چنين كتابي باشد!
در آن بيان نوراني وجود مبارك رسول گرامي(ص) فرمود به اينكه: اين ماه شما با استغفار خودتان را آزاد كنيد! آزادي از بهترين نعمت هاست. آزادي از هوا و هوس، از عفريت درون و بيرون، بهترين فضيلت است. فرمود: اين ماه كه مهمان خدا هستيد، ان انفسكم مرهونه بذنوبكم ففكوها بالاستغفار(1). آن را با استغفار كردن آزاد كنيد. وقتي جانتان آزاد بود، مثل مرغ باغ ملكوت است كه قدرت پرواز دارد و مي تواند در كنار اين آيات الهي ترقي كند.
يك كسي كه آزاد نباشد، يك كسي كه مهمان خدا نباشد، يك كسي كه از آن طعام نچشيده باشد، نه براي خودش سودمند است، نه براي جامعه نفع آور! اين نه بالغ است، نه مبلغ! اگر ان شاءالله ضيف الرحمن شد، جزء ضيوف الرحمن شد، خودش را آزاد كرد و بهره اي از فيض الهي برد، آنگاه به نصاب تبليغ مي رسد. تا كسي بالغ نباشد، مبلغ نيست!

... ما در اين ماه به مهماني خداي سبحان دعوت شده ايم. در مائده ضيافت الهي اسماي حسناي خدا مطرح است كه به ما گفتند: تخلقوا باخلاق الله(2). اگر در شب جمعه قرائت دعاي معروف جوشن كبير و مانند آن با فضيلت است، به معناي تسمي به اين اسماء است كه ما به اين نام هاي پربركت مسمي بشويم و مظهر خداي سبحان در اين اسماي حسنا بشويم، هر كسي در هر رشته اي كه دارد.
ماه مبارك رمضان كه ماه مهماني خداست، بهترين و شيرين ترين و آماده ترين غذاي اين ماه، معارف قرآن كريم است. قرآن هم به ما درس كرامت مي دهد. چون خودش به عنوان كتاب كريم معرفي شده است. انه لقرآن كريم في كتاب مكنون لايمسه الا المطهرون(3). اين كتاب، كتاب كريم است، نه كتاب علمي است! نه كتاب حكمت و فقه و اينهاست، كريم است. آن نورانيت را مي گويند: كريم.
اصلا در اين كتاب اشتباه نيست، اصلا در اين كتاب سهو و نسيان و خبط و غلط نيست. اصلا در اين كتاب فريب كاري نيست. اجحاف نيست. اصلا در اين كتاب ناديده گرفتن حق آسماني و زميني نيست. هيچ موجودي حقش در اين كتاب ناديده گرفته نشده. اين كتاب، كتاب كريم است. اگر ماه مبارك رمضان ماه قرآن كريم است، يعني درس كرامت انسان ياد مي گيرد... كساني كه دست اندركاران تعليم و تربيت اين كتاب اند، آنها هم آدم هاي كريمي اند، موجودهاي كريمي اند، معلمان كريمي اند. خداي سبحان براي اينكه اين بحث را خوب به ما تفهيم كند، فرمود: ما، همه ما، كادر آموزش ما كادرهاي كريمي اند.
اولا خود من هم با وصف كرامت ظهور كرده ام؛ اقرا و ربك الاكرم، الذي علم بالقلم(4). خدا رحمان هست، رحيم هست، هزار و يك نامش را شما در دعاي جوشن كبير مي بينيد، ولي فرمود: من به عنوان معلم قرآن با اسامي ديگر ام تجلي ندارم، آن طوري كه به اسم كرامت و اكرم بودن تجلي دارم. ما نمي خواهيم به مردم رحم بكنيم، ما مي خواهيم مردم را كريم بكنيم.
رحم كردن، عاطفي، اين كار كميته امداد است! اينجا يك رحم ديگر است، يك گذشت ديگر است. رحم كردن به مظلوم و افتاده و شكسته، اين كار كميته امداد است. حوزه كه كارش كميته امداد نيست! حوزه كارش اين است كه آدم را كريم درست كند. حالا بعد معلوم مي شود كه: گفت آن كه يافت مي نشود، آنم آرزوست!
چرا بعضي تا دستشان مي رسد، گرفتار عشوه و رشوه اند؛ چه در اين لباس، چه در لباس ديگر. تا فشار نباشد، آلوده مي شوند. يك عده نه، در همه موارد كريمانه زندگي مي كنند. آنها معلوم مي شود خوب درس خواندند، خدمت قرآن رفتند، بوي بد گناه به عنوان لجن اينها را آزار مي دهد. تا ما به اينجا نرسيديم، آدم خوبي هستيم، بهشت مي رويم، ولي كريم نيستيم! شاگرد قرآن نيستيم، فرشته خوبي نيستيم.
آني كه با فشار دزدي نمي كند يا رشوه نمي گيرد، در كشورهاي كمونيستي هم همين طور است. آنها هم از ترس؛ نه خدا را قبول دارند، نه قيامت را قبول دارند، نه بهشت را.
آني كه مي ترسد آبرويش برود، آن كسي كه مي ترسد لو برود، آني كه مي ترسد بهش بگويند، اين هنوز در وادي هاي حيوانيت است. براي اينكه آنهائي كه خدا را قبول ندارند هم همين طوراند. اين ماه مبارك رمضان نيست! ما را براي اين نخواستند. اگر گفتند: فلان اكرم دارد تدريس مي كند، يعني چي؟ يعني درس كرامت مي دهد. اقرا و ربك الاكرم. يعني ما اينجا مي توانيم كريم تربيت كنيم، نه استاد!
به تعبير قرآن ان هم الا كالانعام(5). ما نمي خواهيم دانشگاه ما اينجوري يا حوزه ما اينجوري باشد! اين كه كرامت نيست! ما مي خواهيم يك مرغ باغ ملكوت داشته باشيم كه با فرشته ها باشد، چه زور باشد، چه زور نباشد، چه كسي بفهمد، چه كسي نفهمد، چه كسي باخبر بشود، چه كسي نشود...
و تا ما به اينجا نرسيديم كه شامه پيدا كنيم، بوي رشوه را به عنوان لجن احساس بكنيم، اين يعني همچنان در راهيم. ما را براي اين نخواستند كه دزدي نكنيم، رشوه نگيريم! چون كافران هم همين طورند. ما را براي چيز ديگر خواستند. ماه مبارك رمضان هم اين ماه است. ماه مبارك رمضان اين نيست كه ما دزدي نكنيم، رشوه نگيريم، ماه مبارك رمضان مال اين است كه ما را آدم بكند، بشويم فرشته.
وجود مبارك رسول گرامي فرمود: استغفار كنيد؛ بوي بد گناه شما را رسوا مي كند. تعطروا بالاستغفار، لاتفضحنكم روائح الذنوب(6). خوب اگر كسي از كنار سطل زباله مي گذرد، بيني اش را نمي گيرد، معلوم مي شود بيني اش بسته است! خوب مريض است ديگر. گناه واقعا اين است. فرمود: من به عنوان حكيم و فقيه و عليم كه نيامدم شما را تزكيه كنم. اين خداست! فرمود: اقرا و ربك الاكرم. الذي علم بالقلم. خداي اكرم دارد درس مي گويد يعني چي؟ يعني مي خواهد فرشته تربيت كند؛ اين است.

پي نوشت ها:
1- بحارالانوار- ج 56- ص 220
2-بحارالانوار- ج 58- ص 129
3- واقعه. 77 تا 79
4- علق.4 و 3
5- اعراف.179
6- بحارالانوار- ج7- ص 287